Hoe mijn vuur werd aangewakkerd
Het is nog donker als ik mijn ogen open doe, de telefoon gaat. Even moet ik me concentreren om te bedenken wat voor dag het is en of ik een belangrijke afspraak heb gemist. Ik neem op.
‘Michel, Lucas hier, er is brand.’
‘Wat?’ antwoord ik.
Ik zit meteen rechtop in bed en weet dat er van slapen niets meer terecht zal komen. Het DELTA HOTEL in Vlaardingen staat in brand en Lucas heeft me nodig om het hotel te evacueren. Ik ben met mijn team verantwoordelijk voor de receptie, de reserveringen, marketing en sales. Ik spring snel uit bed, maar heb geen idee wat ik kan verwachten en heb dit ook nog nooit meegemaakt.
Deze blog liever luisteren?
Terwijl ik me concentreer op de weg, schiet er door me heen dat dit niet echt kan zijn. Ik moet dit gedroomd hebben. Straks als ik bij het hotel ben, zal de nachtportier wel gek opkijken, denk ik. Maar die gedachte wordt meteen in de kiem gesmoord als ik bij het hotel aankom en de brandweerwagens, de blusboten en een groep mensen zie staan die dekens om zich heen hebben geslagen om warm te blijven.
Het is meteen alle hens aan dek om de mensen onder te brengen in andere hotels. Als we dat eindelijk voor elkaar hebben, horen we tijdens het eerste crisisoverleg dat de materiële schade groot is. Het restaurant is uitgebrand en alle zalen en de kamers hebben rook- en waterschade.
Een nieuwe start
In de maanden erna wordt duidelijk dat het hotel niet meer gered kan worden en opnieuw opgebouwd moet worden. Samen met Lucas en de rest van het management ga ik aan de slag om een nieuw concept te ontwikkelen. Ondertussen proberen we zo goed en zo kwaad als het kan de relatie met onze gasten te behouden, voor het moment dat we weer opengaan.
We werken hard om de schoorsteen van het Delta Hotel weer te laten roken, beter dan ooit. We kiezen voor een nautisch thema dat perfect past bij de locatie aan de Nieuwe Waterweg. Tijdens dit proces gaat mijn radar voor conceptontwikkeling aan. Hoe geweldig is het om van een hotel een beleving te maken die meer is dan alleen eten, drinken en slapen?
Dit vuurtje gaat in de jaren die volgen alleen maar harder branden. Als ik in 2010 uiteindelijk voor mezelf begin, maak ik de verbinding met mijn achternaam en noem mijn bedrijf Born2Brand. Vuur betekende voor mij niet alleen brandjes managen, het gaf mij het gevoel dat je door vuur van niets iets kon maken. Mijn voorouders, die kolenbranders waren, maakten houtskool door het bouwen van grote vuurstapels waarin ze het hout omvormden tot houtskool. Dit werd vervolgens weer gebruikt als brandstof voor de ijzererts industrie. Nu wil ik mijn naam eer aan doen door vuurtjes aan te wakkeren. Ik wil mensen bewust maken en met elkaar verbinden, zodat ze onderdeel worden van het te ontwikkelen concept.
Duurzaam en leefbaar
Met Born2Brand startte ik met conceptontwikkeling in de hotelwereld, maar ik werd steeds vaker uitgenodigd om mijn manier van denken ook naar de ontwikkeling van gebieden en gebouwen te brengen. In de wereld van vandaag is dat volgens mij onontkoombaar, omdat we met zoveel uitdagingen te maken hebben. Het moet duurzamer, maar het moet ook leefbaar zijn. Voor mij betekent duurzaamheid dat een omgeving niet alleen milieuvriendelijk, circulair of klimaatbestendig is. Duurzaam betekent ook dat het goed moet zijn voor mensen én dat het er mooi uit mag zien. Als dit niet met elkaar in verbinding is, ontstaan er gebieden waar de samenhang mist. Dan zullen wijken verpauperen, vervallen recreatieparken die zich niet onderscheiden en blijven gebouwen onbenut omdat niemand er wil werken.
Om duurzame leefbare plekken te realiseren heb ik geleerd dat het van groot belang is om tijdens de ontwikkeling samen te werken met de groep voor wie je bouwt. Dit zijn álle interne en externe stakeholders; de opdrachtgever, omwonenden, bewoners/gebruikers, betrokken organisaties en andere professionals.
Van vierkante meters naar sterk verhaal
Vanuit een gezamenlijk gecreëerd fundament ontwikkel je leuker, sneller en met meer resultaat een gebouw of gebied. Omdat er op deze manier een sterk verhaal ontstaat dat meerwaarde heeft voor alle betrokkenen.
Door samen iets te creëren vanuit het DNA van de plek, realiseer je een duurzame, leefbare omgeving. Samen betekent dat je alle mensen die verbinding hebben met de plek betrekt bij de ontwikkeling. Dat zijn de mensen die al in de omgeving wonen en werken en de mensen die van een plek gebruik gaan maken. Maar ook alle partijen die meebouwen om de plek te realiseren. De mate waarin je iets samen doet, is afhankelijk van de plek waar je iets wilt realiseren. Als een gebied midden in de polder ligt, heb je met minder omwonenden te maken, maar met meer belangengroepen die het groen in een gebied willen behouden.
In alle projecten die ik doe, neem ik het idee mee dat je bouwt vanuit de identiteit van de plek. Het verhaal van de plek zorgt voor verbinding en wordt daarmee het gezamenlijke vertrekpunt waar mensen bij kunnen aanhaken. Vanuit die identiteit kun je verleden, heden en toekomst met elkaar verbinden. Je stelt dan het verhaal centraal en niet de stenen, de optimale invulling van de vierkante meters of het idee van de architect.
Plekken komen tot leven als je eerst kijkt naar de gezamenlijke visie.
Lees het volledige ebook
De afgelopen 15 jaar heb ik een methode ontwikkeld om vanuit het DNA van een plek, samen met mensen, concepten te ontwikkelen voor hotels, gebouwen en gebieden. Door het verhaal als uitgangspunt te nemen, maak je authentieke plekken die kloppen, waardoor ze duurzamer en leefbaarder zijn. In Vinkjes en vonkjes in participatieland laat ik je zien en ervaren dat het anders kan. Zodat betekenis en schoonheid ontstaat. In het boek vind je ideeën, voorbeelden en inzichten die je prikkelen en uitnodigen om participatietrajecten, de ontwikkeling van plekken of conceptontwikkeling op een verfrissende manier aan te pakken.
Bestel hier het boek of ebook.
